ทักษะพัฒนาเด็กและเยาวชน 79

จาก 49+1 ยุทธการสร้างลูกรัก

โดย วัชรี ธุวธรรม

กลยุทธ์ 37: การเมินเฉย

  • เมินเฉยต่อพฤติกรรมลบ
  • ยกย่องและชมเชยพฤติกรรมบวกที่อยู่ตรงข้ามกับพฤติกรรมลบ
  • ได้ผลช้าแต่ลุ่มลึก พ่อแม่ต้องอดทนและใจแข็ง

การเมินเฉย ดูเหมือนจะเป็นกลยุทธ์ที่พ่อแม่ทำงานที่สุด และไม่ต้องใช้กลยุทธ์พิเศษอื่นใด แต่ต้องประกอบเทคนิคเจตคติดี พ่อแม่ใช้ความอดทนและการยืนหยัดที่จะเมินเฉยให้ได้ร้อยเปอร์เซนต์เต็มจริงๆ จึงจะได้ผล

พ่อแม่มีวิธีการจัดการอย่างไร

พฤติกรรมที่ลูกแสดงนั้น มีหลายครั้งมิใช่เป็นการแสดงตามธรรมชาติแบบเด็กๆ แต่เป็นการแสดงพฤติกรรมอ่อนกว่าวัย ซึ่งในช่วงของวัยนั้นๆ ของเด็กระบุว่า เด็กมีความสามารถที่จะควบคุมตนเองได้แล้ว เช่น ควบคุมตนมิให้ทะเลาะวิวาทด้วยเสียงดัง มิให้ระเบิดอารมณ์หรือร้องไห้งอแง ไม่แสดงพฤติกรรมเถลไถล อิดๆ ออดๆ ฯลฯ ซึ่งล้วนเป็นพฤติกรรมอ่อนกว่าวัยที่เด็กปกติในวัยนั้นๆ สามารถควบคุมได้

ฉะนั้น หากเด็กแสดงพฤติกรรมอ่อนกว่าวัย ซึ่งแสดงความไม่บรรลุวุฒิภาวะของตนเองดังกล่าว พ่อแม่ต้องไม่ใส่ใจ ไม่วิพากษ์วิจารณ์ เพราะการให้ความสนใจด้วยการแสดงออกแม้แต่ในทางลบ เช่น ด้วยการกล่าวตำหนิและวิจารณ์ ย่อมแสดงว่า พ่อแม่ให้ความเอาใจใส่ทั้งสิ้น จึงควรหยุดการเอาใจใส่ทั้งด้านลบและบวก ด้วยวิธีเพิกเฉยทั้งด้วยคำพูดและการกระทำ พ่อแม่พึงทำตนวางเฉย ไม่รับรู้ว่ามีพฤติกรรมอ่อนกว่าวัยเหล่านั้นเกิดขึ้น ในระยะต้นที่พ่อแม่แสดงอาการเพิกเฉย เด็กจะพยายามแสดงพฤติกรรมนั้นซ้ำๆ ซากๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจหรือเป็นการบีบบังคับให้พ่อแม่หันมาให้ความเอาใจใส่ ถ้าพ่อแม่ยืนยันทำตนเพิกเฉยเหมือนเดิม เด็กจะค่อยๆ เรียนรู้ว่าการกระทำของตนไม่ได้ผล ก็จะเลิกปฏิบัติดังกล่าวต่อไปอีก

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s