ขอคุยด้วยคน 7/7/2013 โดย ม.ล.จตุรพิธ ชมพูนุท

“น้ำตาล” ลูกสาวของผู้เขียนกลับมาจากพิษณุโลก เพื่อรับพระราชทานปริญญาบัตร

เด็กๆ และเยาวชนชุมชนคลองเตยเกือบยี่สิบคนตื่นเต้นดีใจ สวมเสื้อผ้าใหม่ อาบน้ำล้างหน้าจนผ่องกันทุกคนเพื่อถ่ายรูปกับ “พี่น้ำตาล”

น้ำตาลออกอาการงงไม่คิดว่าตนเองจะป๊อปปูล่าร์ขนาดนี้

เยาวชนหญิงสองคน บอกกับพี่น้ำตาลด้วยน้ำเสียงมุ่งมันจริงจังว่า “หนูจะสวมเสื้อครุยอย่างพี่น้ำตาลให้ได้”

เด็กประถมกลุ่มหนึ่งกลับจากโรงเรียนทุกเย็น จับกลุ่มกันเล่นเป็นหมอฟัน “แบบพี่น้ำตาล”

การประกาศพระวาจา การเป็นพยานไม่จำเป็นต้องเตรียมตัว ไม่จำเป็นต้องเข้าชั้นเรียนอบรม ไม่จำเป็นต้องพูดเก่ง คล่องข้อพระวรสาร เพียงทำตัวธรรมดาๆ ทำหน้าที่ในแต่ละวัน ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่า มีคนคอยเฝ้ามองอยู่

พระเจ้าทรงใช้เราแต่ละคนในชีวิตประจำวัน ในฤทธิ์กุศลใดฤทธิ์กุศลหนึ่ง ไม่ต้องสมบูรณ์พร้อม เพียงสวดภาวนาสม่ำเสมอยิ้มแย้มแจ่มใส และดำเนินชีวิตพระวาจาโดยวางใจในการทรงนำของพระจิตเจ้า ไมต้องรู้ตัว ไม่ต้องเสแสร้งแสดง ตัวเราอาจจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตนเองกำลังเป็นพยานด้วยชีวิต

นักบุญฟรันซิส แห่งอัสซีซี ชวนภราดาของท่านไปเทศนาให้ชาวเมืองฟัง ท่านเดินไปเป็นกลุ่มหยุดแวะทักทายผู้คนที่ผ่านไปมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม หยุดช่วยชาวนาในทุ่งนา จนเที่ยงก็นั่งพักทำวัตรแล้วเตรียมเดินกลับอาราม

ภราดาของท่านแปลกใจ ถามท่านว่า “ไหนว่าจะไปเทศนา ทำไมถึงชวนกลับอาราม ไม่ไปเทศนาแล้วหรือ”

นักบุญฟรันซิสตอบว่า “พวกเราได้เทศนาแล้วตั้งแต่เดินเข้าเมืองมา”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s