ความสุขของความสุข

ชายหนุ่มคนหนึ่งมักบ่นว่าตนเองแสนจะจน
และเที่ยวระบายความทุกข์กับคนอื่นอยู่เสมอ
จะวิเศษเพียงไหนหนอ… ถ้าฉันมีทรัพย์สมบัติก้อนใหญ่ก้อนหนึ่ง ถึงเวลานั้นฉันก็จะมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบาย
เขามักจะพูดเช่นนี้พร้อมกับทอดถอนใจ…

วันหนึ่งมีผู้อาวุโสท่านหนึ่งเดินผ่านหน้าบ้านของชายหนุ่ม และได้ยินคำพูดดังกล่าว… จึงพูดกับเขาว่า…
เจ้าทำไมจะต้องระบายทุกข์เช่นนี้ เจ้ามีทรัพย์สมบัติก้อนใหญ่อยู่แล้ว
ฉันมีทรัพย์สมบัติก้อนใหญ่” ชายหนุ่มพูด… ด้วยความประหลาดใจ
ทรัพย์สมบัติก้อนใหญ่นี้อยู่ที่ไหนกันละ?” เขาถาม…
ทรัพย์สมบัติก้อนใหญ่นี้ก็คือ ดวงตาของเจ้า เจ้ายินดีจะขายดวงตาของเจ้าไหม? และจะขายเท่าไร?” ผู้อาวุโสถาม…
“อะไรนะ” ชายหนุ่มร้องด้วยความประหลาดใจ…
“ไม่ว่าท่านจะใช้ของมีค่าอะไรก็ไม่อาจแลกดวงตาของฉันได้หรอก”
ถ้างั้นตัดมือทั้งสองข้างของเจ้ามาสองมือ มือของเจ้าก็สามารถแลกทองได้ไม่น้อยทีเดียว” อาวุโสพูด…
ไม่ ฉันไม่อาจเอามือของฉันไปแลกกับทอง” ชายหนุ่มกล่าว…
บัดนี้ เจ้าควรจะเข้าใจแล้ว เจ้าก็ร่ำรวยมากมิใช่หรือ แล้วทำไมเจ้ายังจะไปเที่ยวระบายความทุกข์กับคนอื่นอีก จงเชื่อฉันเถอะ โภคทรัพย์อันใหญ่หลวงก็คือของเจ้า
นั้นแหละ ซึ่งไม่ว่าจะใช้เงินทองมากมายเพียงใด ก็ไม่อาจซื้อได้
” เมื่อผู้อาวุโสพูดจบก็เดินจากไป…

ที่มา:www.kamsonchan.org/index2.html

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s