คนตาบอดที่แท้จริง

นิทานอาหรับเก่าแก่เรื่องหนึ่งเล่าว่า มีชายคนหนึ่งคิดอยู่อย่างเดียวว่าจะต้องมีทองให้ได้มากที่สุด ความคิดนี้เฝ้าหลอกหลอนติดตามเขาอยู่ตลอดเวลา เขาไม่คิดและไม่ต้องการสิ่งอื่นใด นอกจากทองและทอง

เวลาที่เขาเดินผ่านร้านค้าในเมือง เขาก็จะเห็นแต่ร้านทอง เขามองไม่เห็นสิ่งงดงามอื่นใดทั้งสิ้น เขาไม่เห็นผู้คน ไม่สนใจท้องฟ้าหรือกลิ่นหอมของดอกไม้ วันหนึ่ง เขาเกิดทนไม่ได้จึงตรงดิ่งเข้าไปในร้านขายทองกวาดเอากำไลทอง แหวนทอง และเครื่องประดับอื่นๆ มาเต็มกระเป๋า แน่อยู่แล้วว่าเขาต้องถูกจับ ทันที่ที่ก้าวเท้าออกจากร้านทอง ตำรวจถามเขาว่า “คุณคิดหรือว่า คุณจะหลุดพ้นหนีรอดไปได้ง่ายๆ ในร้านมีคนอยู่เต็ม” “งั้นหรือ ผมไม่ยักเห็น ผมเห็นแต่ทอง” “เขามีตาแต่มองไม่เห็น” พระคัมภีร์พูดถึงพระเท็จเทียมว่า ทุกวันนี้มีผู้คนเช่นนี้มากมาย พวกเขาตื่นตาตื่นใจกับสิ่งที่ส่งประกายแวววาวมากที่สุด

วันหนึ่ง ครูเอาปากกามาจุดสีดำตรงกลางแผ่นกระดาษขาวสวย และชูให้นักเรียนดูถามว่า “พวกเธอเห็นอะไร” “จุดดำครับ” นักเรียนตอบกันเป็นเสียงเดียว “เธอทุกคนมองเห็นแต่จุดดำซึ่งเล็กนิดเดียว แต่ไม่มีใครสักคนมองเห็นกระดาษสีขาวแผ่นใหญ่นี้เลย

ที่มา… บทความจากหนังสือ เมล็ดพันธุ์แห่งปรีชาญาณ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s