แนวทางในการดำเนินชีวิตในเทศกาลมหาพรต

จุดมุ่งหมายของเทศกาลมหาพรต พระเยซูเริ่มเทศน์สั่งสอนโดยเรียกร้องให้คนกลับใจและเชื่อในพระวรสาร ดังนั้นจุดประสงค์แรกของการฉลองเทศกาลมหาพรตก็คือ การกลับใจและพยายามปรับปรุงตัวเอง เพื่อให้ชีวิตของเราสอดคล้องกับแนวทางของพระวรสารมากยิ่งขึ้น เป็นเวลาแห่งการทบทวนตัวเราเอง การให้โอกาสเราฝึกคุณธรรมคริสตชนบางประการอย่างหนักหน่วงเช่นเดียวกัน เพื่อที่จะพร้อมรับภารกิจที่พระเจ้ามอบให้แก่เรา และกระทำตามน้ำพระทัยของพระเจ้า ในชีวิตประจำวันของเราจะเห็นตัวอย่างของพระเยซูเอง ก่อนที่จะเริ่มชีวิตสาธารณะนั้นพระองค์ได้ออกไปสวดภาวนา และอดอาหารเป็นเวลา 40 วัน

แนวทางปฏิบัติ เทศกาลมหาพรตเริ่มต้นในวันพุธรับเถ้า ซึ่งการรับเถ้าเป็นประเพณีที่พระศาสนจักรรับมาจากศาสนายิว การรับเถ้าเป็นเครื่องหมายของความเป็นทุกข์ถึงบาปและความตั้งใจที่จะกลับใจใหม่ กิจกรรมพิเศษที่เป็นแนวทางปฏิบัติในเทศกาลมหาพรตนี้โดยเฉพาะ ก็ได้แก่กิจกรรมสามประการ ที่พระเยซูพูดถึงในพระวรสาร และคริสตชนก็ปฏิบัติกันมาตั้งแต่สมัยแรกซึ่งได้แก่การอดอาหาร การทำบุญ และการภาวนา

การอดอาหารดูเหมือนกับเป็นประเพณีโบราณซึ่งปฏิบัติได้ยาก ไม่เห็นมีประโยชน์อะไรตรงไหน การที่ฉันจะหิวก็ไม่เห็นแก้ปัญหาสังคมได้ทั้งสิ้นทำไมจะต้องอดอาหาร เราเห็นได้จากพระคัมภีร์ว่า การอดอาหารนั้นควบคู่ไปกับการภาวนาเสมอ เช่น เวลาที่บรรดาคริสตชนเมืองอันทิโอกเลือกเปาโลและบารนาบัส เพื่อส่งไปประกาศข่าวดีในที่ต่างๆ นั้น เขาได้อดอาหารและอธิษฐานร่วมกัน และอีกตอนหนึ่งเวลาที่เปาโลและบารนาบัส ไปเยี่ยมกลุ่มคริสตชนในที่ต่างๆ เขาได้เลือกผู้นำกลุ่มนั้นหลังจากได้ภาวนา และอดอาหารแล้ว เช่นนั้นเราก็เห็นได้ชัดว่า การอดอาหารนี้เป็นการภาวนาอย่างจริงจังอีกวิธีหนึ่ง ซึ่งพระเยซูและคริสตชนสมัยแรกปฏิบัติกันเป็นเรื่องธรรมดา นอกจากนี้ การอดอาหารหรืออดสิ่งจำเป็นเล็กน้อยในชีวิต ก็เป็นการร่วมเป็นหนึ่งเดียวกับพี่น้องของเราที่กำลังอดอยาก ขาดอาหารบริโภค ขาดความสะดวกสบายที่จำเป็นสำหรับชีวิตมนุษย์ พระเยซูเคยเตือนศิษย์ของพระองค์ว่า เวลาที่อดอาหารไม่ควรจะอวดตัวหรือแสดงออกให้คนอื่นชม เพราะนั่นเป็นปัญหาที่คนในสมัยพระองค์มี แต่ในสมัยนี้เราอยู่ในสังคมบริโภค สังคมซึ่งบางคนมีของเกินความจำเป็นมากมาย และได้รับการเร้าใจให้สะสมสิ่งของฟุ่มเฟือยมากขึ้น ในขณะที่ 1 ใน 3 ของมนุษย์ยังมีอาหารไม่พอกินเรามีส่วนใน “บาปสังคม” คือเราเป็นส่วนของสังคมที่ไม่ยุติธรรม

การจำศีลอดอาหารเป็นการยอมรับผิดว่าเรามีส่วนรับผิดชอบในความอยุติธรรมนี้ และเราจะต้องเปลี่ยนค่านิยม และวิธีการดำเนินชีวิตของเราใหม่ สมัยก่อนเราเคยเน้นอดอาหารเป็นพิเศษว่า อาหารประเภทไหนที่กินได้ และอาหารที่ห้ามในวันใดบ้าง สมัยนี้ พระศาสนจักรในประเทศไทยกำหนดให้ถือการอดอาหารและอดเนื้อเพียงแค่ 2 วัน ในรอบปีคือ วันพุธรับเถ้าและวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งการถืออดหาหารนี้จะทำได้ง่าย โดยรับประทานอาหารมื้อหนึ่งอย่างเต็มที่ และตัดปริมาณอาหารอีก 2 มื้อออกโดยรับประทานเพียงเล็กน้อยและไม่บริโภคเนื้อ และกฏอดอาหารนี้บังคับเฉพาะผู้ที่เป็นผู้ใหญ่เท่านั้น คือผู้ที่มีอายุครบตั้งแต่ 18 ปีเต็ม จนถึงที่มีอายุ ครบ 59 ปีเต็ม แต่การอดเนื้อบังคับทุกคนตั้งแต่อายุครบ 14 ปีขึ้นไป เหล่านี้เป็นเรื่องของกฏ แต่กฏนี้เป็นเกณฑ์ที่อ่อนที่สุด จุดประสงค์ก็เพียงเพื่อให้เราเสียสละบ้างเล็กน้อย (อ่านต่อฉบับหน้าค่ะ)

ที่มา: http://www.cmdiocese.org/th/en/cate/94-catechism/418-lent

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s